يا جابر تأويل ذلك ان اللَّه عز و جل اذا افنى هذا الخلق و هذا العالم و سكن اهل الجنة الجنة و اهل النار النار جده اللَّه عالما غير هذا العالم و جدد خلقا من غير فحولة و لا اناث يعبدونه و يوحدونه و خلق لهم ارضا غير هذه الارض تحملهم و سماء غير هذه السماء تظلهم لعلك ترى ان اللَّه انما خلق هذا العالم الواحد او ترى ان اللَّه لم يخلق بشرا غيركم ؟ بلى و اللَّه لقد خلق الف الف عالم و الف الف آدم انت فى آخر تلك العوالم و اولئك الآدميين » و به همين مضمون بتفاوت سهلى در كتاب خصال از محمد بن مسلم نيز از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده و ترجمهء حديث اينست كه جابر روايت كرده از در درياى معانى و مفاخر امام محمد باقر عليه الصلاة و السلام كه تأويل آيهء : أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ اينست كه خداى تعالى چون فانى گرداند اين مخلوقات و اين عالم را و ساكن گردد بهشتى در بهشت و دوزخى در دوزخ ، بنو ايجاد كند عالمى غير ازين عالم و بنو ايجاد كند خلقى كه موجود شده باشند نه از پدر و نه از مادر و آنها عبادت خداى تعالى كنند و خداى تعالى را بوحدانيت ستايش كنند و ايجاد كند براى آن مخلوقات ارضى غير ازين ارض تا آنكه آنها را بردارد و آسمانى غير ازين آسمان تا بر سر ايشان سايه اندازد گويا كه تو اى جابر چنين ديده و دانسته‌اى كه حق تعالى همين يك عالم ايجاد كرده ، آيا تو چنين ميدانى كه آدمى به غير از شما خداى تعالى ايجاد نكرده ؟ آرى به خدا قسم كه هر آينه بتحقيق ايجاد كرده هزار هزار عالم و هزار هزار آدم كه تو در آخر آن عوالم واقع شده‌اى و همهء آنها آدم بوده‌اند « 1 » پس ظاهر اين آيه در باب بعث است و باطن و تأويل آيت در باب خلق ديگرست غير از مخلوقات اين عالم كه مردم در اين در شك و ريب‌اند .

--> ( 1 ) - و تو در آخر آن عوالم و آن آدميان واقع شده‌اى . م